آمریکا و روسیه: نمی توانیم سلاحهای شیمیایی را منهدم کنیم
ایران: شبكه بينالمللي حمايت از قربانيان سلاحهاي شيميايي ایجاد کنیم
دو كشور روسيه و آمريكا رسماً اعلام كردهاند كه قادر نخواهند بود ضرب الاجل نهايي انهدام سلاحهاي شيميايي كه در كنوانسيون تصريح شده است يعني تاريخ 29 آوريل 2012 را رعايت نمايند اين موضوع سازمان را با چالش جدي مواجه ساخته است. ایران هم این وسط پیشنهاد داد تا شبکه بین المللی حمایت از قربانیان سلاحهای شیمیایی تشکیل شود.
--------------------------- ----------------------- ---------------------
طنز تلخ!!
اینکه ایران به فکر تمام مردم جهان است خیلی خوب است. اینکه به فکر اقتصاد جهان و همچنین نفت و انرژی و امنیت جهان است هم جای خود را دارد. ولی اینکه ادعا کند بیائیم شبکه بین المللی حمایت از قربانیان سلاحهای شیمیایی ایجاد کنیم مانند یک طنز تلخ می ماند.
آقایان پیشنهاد کننده این طرح!!! خودتان جای یک جانباز شیمیایی بدون درصد که البته تعدادشان بیش از ۵۰ هزار نفر است بگذارید. هزینه دارو و درمان ندارند. حقوق و شغل هم ندارند. گاهی خرج خانه را همسر و گاهی داماد یا فرزند می دهد و آنها تا آخر عمر شرمنده اند.
روز جانباز هم برایشان مفهومی ندارد. کسی هم احوالی از آنها نمی گیرد. هوای آلوده شهرهای بزرگ هم ریه هایشان را نوازش می کند. کمیسیون پزشکی بنیاد شهید هم راهشان نمی دهند. بنیاد شهید هم بودجه کافی ندارد. آمار خودکشیها و ... هم ممنوع است منتشر شود. مصاحبه چالشی هم بی خیال شویم بهتر است. گور بابای فیلم حوزه دفاع مقدس آن هم از نوع شیمیایی اش. قطعه شهدا هم برایشان جایی ندارند و.... حالا اگر به آنها بگوئید ایران می خواهد شبکه بین المللی حمایت از قربانیان سلاحهای شیمیایی پیشنهاد کرده چه حالی می شوید.
حالا مگر شبکه های داخلی چه گلی به سر اینها زدند که بین المللی اش بزند. مگر غرامت جنگ را گرفتید. مگر حق ایثارگران را دادید. مگر احترام گذاشتید. ایران چه تجربه ای در ترویج فرهنگ ایثار و شهادت دارد. ایران چقدر در رفع نیازهای ایثارگران موفق بوده است. مگر نه این است که ایران تنها کشور جهان است که برای ایثار درصد تعیین می کند. مگر نه این است که زیر ۷۰ درصد یعنی فراموش شده و زیر ۲۵ درصد یعنی اصلا وجود ندارند.
این واقعا یک طنز تلخ است...
